Zaburzenie lękowe uogólnione (GAD, generalized anxiety disorder) to coś więcej niż „nerwowy charakter” czy przejmowanie się na zapas. To przewlekły stan nadmiernego lęku i napięcia, który towarzyszy pacjentowi niemal codziennie bez konkretnego, realnego zagrożenia. Lęk w GAD jest jak bezustanny hałas w tle: nie zawsze ogłuszający, ale stale obecny, męczący i wyniszczający.

Bezsenność bardzo często bywa automatycznie kojarzona z problemami psychicznymi, stresem czy napięciem emocjonalnym. Tymczasem u istotnej części pacjentów jej przyczyną są zaburzenia somatyczne, które prowadzą do fragmentacji snu, częstych wybudzeń i braku regeneracji, mimo pozornie odpowiedniej długości snu. Do najważniejszych i najczęściej niedodiagnozowanych należą zaburzenia oddychania w trakcie snu oraz zespół niespokojnych nóg.

W praktyce psychiatrycznej osobowość pacjenta to nie jest ciekawostka czy psychologiczny detal istotny jedynie dla psychoterapeuty prowadzącego terapię. To fundament tego, jak ktoś reaguje na stres, buduje relacje, rozumie swój świat emocjonalny, uczestniczy w terapii i… jak reaguje na leczenie farmakologiczne. Dla psychiatry wiedza o osobowości pacjenta jest równie istotna jak rozpoznanie depresji, lęku czy ADHD. W jaki sposób - omawiam niżej w dalszej części artykułu.